خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۵۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون خراباتی نباشد زاهدی؟که‌ش به شب از در درآید شاهدی
۲
محتسب گو تا ببیند روی دوستهمچو محرابی و من چون عابدی
۳
چون من آب زندگانی یافتمغم نباشد گر بمیرد حاسدی
۴
آنچه ما را در دل است از سوز عشقمی‌نشاید گفت با هر باردی
صفحهٔ ۱ از ۳