خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۵۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دیدم امروز بر زمین قمَریهمچو سروی روان به رهگذری
۲
گوییا بر من از بهشتِ خدایباز کردند بامداد، دری
۳
من ندیدم به راستی همه عمرگر تو دیدی به سرو بر قمری
۴
یا شنیدی که در وجود آمدآفتابی ز مادر و پدری
صفحهٔ ۱ از ۲