خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۵۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سرو بستانی تو یا مه یا پرییا ملک یا دفتر صورتگری
۲
رفتنی داری و سحری می‌کنیکاندر آن عاجز بماند سامری
۳
هر که یک بارش گذشتی در نظردر دلش صد بار دیگر بگذری
۴
می‌روی و اندر پیت دل می‌رودباز می‌آیی و جان می‌پروری
صفحهٔ ۱ از ۳