خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۵۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرگز این صورت کند صورتگری؟یا چنین شاهد بود در کشوری؟
۲
سرورفتاری، صنوبرقامتیماه‌رخساری، ملایک‌منظری
۳
می‌رود وز خویشتن‌بینی که هستدر نمی‌آید به چشمش دیگری
۴
صد هزارش دست خاطر در رکابپادشاهی می‌رود با لشکری
صفحهٔ ۱ از ۳