خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۵۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر نوبتم که در نظر ای ماه بگذریبار دوم ز بار نخستین نکوتری
۲
انصاف می‌دهم که لطیفان و دلبرانبسیار دیده‌ام نه بدین لطف و دلبری
۳
زنار بود هر چه همه عمر داشتمالا کمر که پیش تو بستم به چاکری
۴
از شرم چون تو آدمیان در میان خلقانصاف می‌دهد که نهان می‌شود پری
صفحهٔ ۱ از ۳