خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۵۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا دلیست گرفتار عشق دلداریسمنبری صنمی گلرخی جفاکاری
۲
ستمگری شغبی فتنهای دلآشوبیهنروری عجبی طرفهای جگرخواری
۳
بنفشهزلفی نسرینبری سمنبوییکه ماه را بر حسنش نمانْد بازاری
۴
همایفری طاووسحسن و طوطینطقبه گاه جلوهگری چون تذرو رفتاری
صفحهٔ ۱ از ۳