خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۵۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو اگر به حسن، دعوی بکنی، گواه داریکه جمال سرو بستان و کمال ماه داری
۲
درِ کس نمی‌گشایم که به خاطرم درآیدتو به اندرونِ جان آی که جایگاه داری
۳
ملکی مهی ندانم، به چه کنیتت بخوانم؟به کدام جنس گویم که تو اشتباه داری؟
۴
برِ کس نمی‌توانم به شکایت از تو رفتنکه قبول و قوّتت هست و جمال و جاه داری
صفحهٔ ۱ از ۳