خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۵۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این چه رفتار است کآرامیدن از من می‌بری؟هوشم از دل می‌ربایی عقلم از تن می‌بری
۲
باغ و لالستان چه باشد؟ آستینی برفشانباغبان را گو «بیا» گر گل به دامن می‌بری
۳
روز و شب می‌باشد آن ساعت که همچون آفتابمی‌نمایی روی و دیگر باز روزن می‌بری
۴
مویت از پس تا کمرگه، خوشه‌ای بر خرمن استزینهار! آن خوشه پنهان کن که خرمن می‌بری
صفحهٔ ۱ از ۳