خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنها که بی تو در دل و جان سقیم ماستاز درد خود بپرس که یار قدیم ماست
۲
باغ بهشت بی سر کویت جهنم استدیدار حور بی تو عذاب الیم ماست
۳
گردن ز تیغ حکم تو پیچیدمی ولیترک رضای دوست خطای عظیم ماست
۴
گفتم یکی ز حلقه به گوشان تُست دُرخندان شد و نمود که آری یتیم ماست
صفحهٔ ۱ از ۲