خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن معلم که لبت را روش جان آموختهرچه آموخت به زلف تو پریشان آموخت
۲
ظاهراً بر ورق گل به خط سبز خردآیت حسن نه از یار که قرآن آموخت
۳
داد از آن شوخ که در مکتب خوبی ز ادبرحمتِ اندک و بیدادِ فراوان آموخت
۴
شیوهٔ فتنه ز خوبان جفا پیشه بپرسکه ادیب ازل این حرف به ایشان آموخت
صفحهٔ ۱ از ۲