خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آیت حسن را که نام وفاستتو ندانسته‌ای خدا داناست
۲
سرو پیش قدت نمی یاردکه دگر در چمن برآید راست
۳
تا کجا شد به دلبری دهنتکز نظر دور شد که ناپیداست
۴
گرچه خاکِ در تو را بی وجهآب زد دیده عذر آن بر ماست
صفحهٔ ۱ از ۲