خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ار شیخ صومعه ست وگر رندِ دیرِ توستوِرد زبان پیر و جوان ذکر خیرِ توست
۲
تا غیرت جمال تو در پرده رخ نمودبر دوختیم چشم دل از هرچه غیرِ توست
۳
اسرار جلوه گاه جمال از کلیم پرسیعنی نوای طور زدن طور طیرِ توست
۴
ای دل طواف کعبهٔ کویش مده ز دستکز دیر باز آن سرِ کو جای سیرِ توست
صفحهٔ ۱ از ۲