خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۵۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سخت زیبا می‌روی یک‌بارگیدر تو حیران می‌شود نظّارگی
۲
این‌چنین رخ با پری باید نمودتا بیاموزد پری رخسارگی
۳
هرکه را پیش تو پای از جای رفتزیر بارش برنخیزد بارگی
۴
چشم‌های نیم‌خوابت سال و ماههمچو من مَستند بی میخوارگی
صفحهٔ ۱ از ۲