خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با سگت یاری مرا کارِ خود استهرکسی را کار با یارِ خود است
۲
عاشقی کردم فتادم در بلامبتلا هرکس ز کردار خود است
۳
گفتمش سرو از هواداران توستگفت ما را او هوادار خود است
۴
من ز حیرت رفتم از دست و هنوزسروِ من مغرور رفتار خود است
صفحهٔ ۱ از ۲