خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا در این بادیه توفیق ازل همره ماستگنج تحقیق هدایت به دل آگه ماست
۲
ما نه اکنون ز مقیمان خرابات غمیمدیر باز است که این دیر حوالتگه ماست
۳
آن گلی را که در این باغ درختی ست بلندگر نبینیم قصور از نظر کوته ماست
۴
تا قدم همچو خِضِر در طرف عشق زدیمگر همه آب حیات است که خاک ره ماست
صفحهٔ ۱ از ۲