خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا دل از سیر و سلوک رهش آگاهی یافتراه بیرون شدن از ورطهٔ گمراهی یافت
۲
هرکه ره یافت بدین در به گدایی روزیمنصب دولت و منشور شهنشاهی یافت
۳
ای گل از مرغ سحر قدر شب وصل بپرسکاین سعادت به دعاهای سحرگاهی یافت
۴
پای در ره بنه و دست ز خود کوته کنکه درازیّ امل دست ز کوتاهی یافت
صفحهٔ ۱ از ۲