خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چمن را تا نسیمت در دماغ استز شادی غنچه را دل باغ باغ است
۲
چو گیسو باز کردی رخ مپوشانکه حسن شب به دیدار چراغ است
۳
تو برخور گرچه از خوان جمالتنصیب جان عاشق درد و داغ است
۴
چو عشق آمد درون سینه‌ای جانتو فرما، کز توام باری فراغ است
صفحهٔ ۱ از ۲