خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شمع رویت را چراغ آسمان پروانه‌ای‌ستقصّه یوسف به عهد حسن تو افسانه‌ای‌ست
۲
یادِ لیلی گر کند مجنون به دور عارضتدار معذورش بدین معنی که او دیوانه‌ای‌ست
۳
خانهٔ چشم مرا ز آن گریه آبی می‌زندکز زوایای خیالات تو مهمانخانه‌ای‌ست
۴
عشق می داند طریق آشنایی را که چیستورنه در راه هوای تو خرد بیگانه‌ای‌ست
صفحهٔ ۱ از ۲