خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۵۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بسیار سفر باید تا پخته شود خامیصوفی نشود صافی تا درنکشد جامی
۲
گر پیرِ مناجات است ور رند خراباتیهر کس قلمی رفته‌ست، بر وی به سرانجامی
۳
فردا که خلایق را دیوانِ جزا باشدهر کس عملی دارد، من گوش به انعامی
۴
ای بلبل! اگر نالی، من با تو هم آوازمتو عشق گلی داری، من عشق گل‌اندامی
صفحهٔ ۱ از ۳