خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۱۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اوّل استادی که عشق و حسن را تقسیم کردعاشقان را صبر و خوبان را جفا تعلیم کرد
۲
طوبی قدّ تو را از راست بینان هر که دیددر سرافرازی بر او قدّ تو را تقدیم کرد
۳
جز مه رویت منجم هیچ مقصودی نداشتز این همه نقش دل افروزی که بر تقویم کرد
۴
آخرالامر از ره عزّت به جایی می‌رسدهرکه خواری را ز راه مردمی تعظیم کرد
صفحهٔ ۱ از ۲