خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۱۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا نخست از طرف عشق تو فرمان نرسیدشرح حال دل موری به سلیمان نرسید
۲
تا نشد راهبر تشنه لبان رحمت توقدم خضر به سرچشمهٔ حیوان نرسید
۳
ما و اندیشهٔ دردت که مریض غم عشقبی طلبکاری درد تو به درمان نرسید
۴
آه کاندر طلب وصل توام عمر عزیزبرسید آخر و این راه به پایان نرسید
صفحهٔ ۱ از ۲