خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۱۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا گلشن از طراوت روی تو یاد دادسرو از هوای قامت تو سر به باد داد
۲
دلتنگ بود غنچه به صد رو چو من ولیپایش صبا گرفت و خدایش گشاد داد
۳
با گل نداد حسن رخت نقشبند صنعپیرایه یی ست حسن که با هر که داد داد
۴
اسباب نامرادیِ جاوید بود و غمعشق تو تحفه یی که بدین نامراد داد
صفحهٔ ۱ از ۲