خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۱۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خدا بتان جفا کیش را وفا بخشدندامت از ستم و توبه از جفا بخشد
۲
تو را ز حُسن و ملاحت هر آنچه باید هستولی طریقهٔ مهر و وفا خدا بخشد
۳
کرامتی به از این نیست زاهدا که کریممرا نیاز و تو را توبه از ریا بخشد
۴
ز جور و کین تو باشد که ای رقیب مراخدای صبر دهد یا تو را حیا بخشد
صفحهٔ ۱ از ۲