خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۱۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل نه جز غصّه محرمی داردنه به جز ناله همدمی دارد
۲
دهنت تازه کرد ریش دلمگرچه در حقه مرهمی دارد
۳
تو نه آنی که گر بمیرم مناز غم من تو را غمی دارد
۴
چه نهان دارم ای رقیب از توکه به تو هرگزم نمی دارد
صفحهٔ ۱ از ۲