خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۲۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کسی کز خوان قسمت مفلسان را جام می‌بخشدنخست از رحمت عامش گناه عام می‌بخشد
۲
عجب گنجی‌ست دیوان خانهٔ رحمت تعالی اللهکه از وی کم نمی‌گردد اگر بسیار می‌بخشد
۳
گشا چون صبح چشم مهر بنگر شیوهٔ روزشکه از مه زنگی شب را چراغ شام می‌بخشد
۴
چه باک ار ساغری بخشند مخموران عصیان رااز آن خمخانهٔ وحدت که جم را جام می‌بخشد
صفحهٔ ۱ از ۲