خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۲۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گل جامه دران بار دگر سر به در آوردوز حال رفیقان گذشته خبر آورد
۲
رخسارهٔ سروی و خط سبز نگاری ستهر لاله و سنبل که سر از خاک برآورد
۳
ساقی قدح بادهٔ گلرنگ به چرخ آرچون گُل خبر از نغمهٔ مرغ سحر آورد
۴
هر گوهر اشکی که دلم داشت نهانیچشمم چو تو را دید روان در نظر آورد
صفحهٔ ۱ از ۲