خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۲۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا بی‌تو راحت الم می‌نمایدوگر شادمانی‌ست غم می‌نماید
۲
سفالِ سگانِ گدایانِ کویتبه چشمم به از جام جم می‌نماید
۳
خیال دهانت به شهر وجودمطریقی ز ملک عدم می‌نماید
۴
خجل شد مه نو ز ابروی شوختبه مردم از آن روی کم می‌نماید
صفحهٔ ۱ از ۲