خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۲۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا تا سوز دل هر شب بلای تن نخواهد شدچو شمع این راز پنهانم تو را روشن نخواهد شد
۲
به سعی غمزه و ابرو مکن تاراج ملک دلکه تدبیر چنین کاری به مکر و فن نخواهد شد
۳
کسی کاو همچو ابراهیم ننهد پای در دعویبه معنی آتش محنت بر او گلشن نخواهد شد
۴
به اول تا نخواهد شد ز خود بیرون دل ریشمحریم کعبهٔ کوی تواش مسکن نخواهد شد
صفحهٔ ۱ از ۲