خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۲۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا یاد آن روی دیوانه کردکه زنجیر زلف تو را شانه کرد
۲
شبی از رخت نور دزدید شمعروانش گرفتند و در خانه کرد
۳
چه شمعی ندانم که پروانه رادر آتش فکندی و پروا نکرد
۴
تشبّه به دندان او کرد دُرچه گویم به غایت که مینا نکرد
صفحهٔ ۱ از ۲