خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۲۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
واقف از جام می لعل تو مدهوشاننددر خور بادهٔ لعل تو قدح نوشانند
۲
آخر ای نامه سفید از صف رندان بدر آیکه در این خانهٔ تاریک سیه پوشانند
۳
چون قدح گرد برای صف عشاق بزنتا ببینی که در این حلقه چه مدهوشانند
۴
چون بر آریم سر از شرم گنه گرنه به حشردامن مغفرتی بر سرمان پوشانند
صفحهٔ ۱ از ۲