خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۲۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر خطایی که سزاوار عتابی باشدعفو فرما که تو را نیز صوابی باشد
۲
اگر از گریهٔ غم آن بَرَد چشم مراهیچ غم نیست گرش پیش تو آبی باشد
۳
پردهٔ ما بدرد فکر جنون تا که تو رابر مه از سلسلهٔ مشگ نقابی باشد
۴
گر نباشد خبر از محنت دوران چه عجبسر خوشی را که به کف جام شرابی باشد
صفحهٔ ۱ از ۲