خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۲۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هردم از غیبم به گوش دل ندایی می‌رسدکز پیِ هر درد تشریف دوایی می‌رسد
۲
پر منال ای دل چو نی از بی‌نوایی هر نفسچون به قدر حال هرکس را نوایی می‌رسد
۳
هرکس از دیوان قسمت چون نصیبی می‌برندبی‌دلان را ز آن قد و بالا بلایی می‌رسد
۴
هرکه در راه طلب از خویشتن بیگانه شدعاقبت روزی به کوی آشنایی می‌رسد
صفحهٔ ۱ از ۲