خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۲۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هندوی زلف تو زآن حال مشوّش داردکه به تسخیر دلم نعل در آتش دارد
۲
با وجود قد دلجوی تو ای نخل مرادخویش را سرو سهی کیست که سرکش دارد
۳
به وصالت که ندارد هوس باغ بهشتهرکه در خانه چو تو حور و پریوش دارد
۴
ساقیا بادهٔ بی غش ده و مدهوشم کنکه به سودازدگان عقل سرِ غش دارد
صفحهٔ ۱ از ۲