خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۲۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عمری دویده ایم به دنبالِ اهل رازیارب مگر به یار رسم خود تو چاره ساز
۲
زاهد به راه مسجد و ما کوی می فروشتا کارِ کی برآورد آن یار بی نیاز
۳
انکار بر حقیقت عاشق چه می کنیای ره نبرده هیچ مگر جانب مجاز
۴
پرهیز کن ز نالهٔ جانسوز بی دلانگر آگهی ز آتش این آهِ جانگداز
صفحهٔ ۱ از ۲