خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۲۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما را ز روزگار غمِ روزگار بسجور و جفایِ دلبر زیبا عذار بس
۲
چشم از جهان و خلق جهان، سخت بسته ایمزیرا برای ما کَرَمِ کردگار بس
۳
از هرچه خوب روی و گلندام و سروقدما را، اشارتی ز دو ابروی یار بس
۴
از ناله های سوخته جانان روزگاردر باغ دهر نغمهٔ مرغِ هزار بس
صفحهٔ ۱ از ۲