خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۲۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از آن ز دیده و دل اشک و آه می‌خواهمکه شرمسارم و عذر گناه می‌خواهم
۲
گناه بار گران است و راه عشقمدد ز همّت مردان راه می‌خواهم
۳
گدای در به در از بهر آن شدم که ز بختقبول حضرت این بارگاه می‌خواهم
۴
مرا مپرس کز این آستان چه می‌خواهیغریب بی‌ره و رویم پناه می‌خواهم
صفحهٔ ۱ از ۲