خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۲۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سرشک جانب خاک در تو بست احرامکه دیده کرد روانش به آبروی تمام
۲
سلامت است در این راه قاصدی که درستبدان جناب رساند ازاین شکسته سلام
۳
برفت ناله کنان دل ز کعبه سوی درتکه در محل ترنم خویش است سیر مقام
۴
اگر ز حسرت جام لبت چو ساغر میبغیر خون جگر طعمه ای خوریم حرام
صفحهٔ ۱ از ۲