خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۳۰۸ - استقبال از حافظ
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من که با لعل تو فارغ ز می رنگینمخون دل می‌خورم و درخور صد چندینم
۲
دورم از دولت دیدار تو و نزدیک استکه ببینم رخ مقصود و چنین می‌بینم
۳
زآن چو نافه خوشم از همدمی خون جگرکه نسیمی‌ست ز زلفت نفس مشکینم
۴
پیش از آن دم که گریبان درم از غصّه چو گلدامن آن به که ز خود غنچه صفت برچینم
صفحهٔ ۱ از ۲