خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۳۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا مکش که تو را خاک رهگذار شدمپی رضای تو رفتم گناهکار شدم
۲
به اختیار غلامیّ حضرتت کردمکه بر ولایت دل صاحب اختیار شدم
۳
ز بیم جرم پراکنده حال بودم لیکچو فیض لطف تو دیدم امیدوار شدم
۴
به بازی سر زلفت دل پریشانمقرار بست و من از غصه بیقرار شدم
صفحهٔ ۱ از ۲