خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۳۱۰ - استقبال از امیرخسرو دهلوی
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آخر ای جان لب شیرین تو را جان گفتنسخنی نیست که در روی تو نتوان گفتن
۲
گفتم آنی ست در آن روی شد از خویش ببینکآخر کار زیان داشت مرا آن گفتن
۳
با که گویم غم خود چون همه کس را یاد استشرح افسانهٔ عشقت ز فراوان گفتن
۴
گویم اکنون به قدت راز دل خویش بلندتا به کی با دهن تنگ تو پنهان گفتن
صفحهٔ ۱ از ۲