خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۳۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر شود بر خاک کویت فرصت سر باختنخویش را خواهد سرشک اوّل به پیش انداختن
۲
گفته ای چو نی ز غم کو هر شبی مهمان تستمی خورم غم تا دمی با او توان پرداختن
۳
در طریق شب نشینان عاشقی دانی که چیستساختن چون شمع با سوز دل و پرداختن
۴
در مقام خانهٔ رندیست کوی عاشقیپردلی ست ار می توانی خویش را در باختن
صفحهٔ ۱ از ۲