خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۳۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من که باشم که بود لایق تو خدمت منتو اگر بنده نوازی بکنی دولت من
۲
به همین مژده ز خوان کرمت خوشنودمکه غم عشق تو شد روز ازل قسمت من
۳
به هوای خط تو مشک‌فشان خواهد شدهرگیاهی که بروید ز گِل تربت من
۴
پاسبانیّ درت چون سبب سلطنت استکوس شاهی زنم آن دم که رسد نوبت من
صفحهٔ ۱ از ۲