خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۳۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کنایت ها به آب خضر گفتهدهانش پیش لب امّا نهفته
۲
مگر گلزار رخسار تو رنگی ستکزین سان سرخی رویت شکفته
۳
چه محرابی ست طاق ابروانتکه در هر گوشه اش مستی ست خفته
۴
صبا را آستان روبی مفرمایبه مژگان باید آن درگاه رُفته
صفحهٔ ۱ از ۲