خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۳۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل از خویش گذر تا که به جایی برسیوز در صدق درآ تا به صفایی برسی
۲
تا نبندی به قبول نفس اوّل کمرینیست ممکن که تو چون نی به نوایی برسی
۳
گر به همراهی دردش قدمی پیش نهیزود باشد که به تشریف دوایی برسی
۴
چست برخیز چو ذرّه به طلب رقص کنانتا که در حضرت خورشید لقایی برسی
صفحهٔ ۱ از ۲