خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۳۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل به طریقی سوی زلفش اگر افتیپرهیز از آن حلقه، مبادا که درافتی
۲
زنهار چو من در قدمش سر نهم ای اشکتو نیز روان آیی و در پا به سر افتی
۳
ارباب نظر را ز تماشای رخ دوستمانع تویی ای پرده خدایا که برافتی
۴
من بعد من و رهگذر کوی تو تا حشرباشد که به دام من از این رهگذر افتی
صفحهٔ ۱ از ۲