خلوتی با سعدی
غزل شمارهٔ ۶۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم رضا و مرحمت بر همه باز می‌کنیچون که به بخت ما رسد این همه ناز می‌کنی
۲
ای که نیآزموده‌ای صورت حال بی‌دلانعشق حقیقت است اگر حمل مجاز می‌کنی
۳
ای که نصیحتم کنی «کز پی او دگر مرو»در نظر سبکتکین عیب ایاز می‌کنی
۴
پیش نماز بگذرد سرو روان و گویدم«قبلهٔ اهل دل منم، سهو، نماز می‌کنی»
صفحهٔ ۱ از ۲