خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۳۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا در قدم اهل دلی خاک نگردیاز تیرگی عجب و ریا پاک نگردی
۲
خورشید صفت تا که مجّرد نه برآییسلطان سراپردهٔ افلاک نگردی
۳
یار از پی بهبود چو کاری به تو فرمودشرط ادب این است که چالاک نگردی
۴
ای دل غم عشق است نصیب تو در این راهو آن نیز به شرطی ست که غمناک نگردی
صفحهٔ ۱ از ۲