خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۳۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا دلم را به غم هجر درانداخته‌ایصبر را خانه ز بنیاد برانداخته‌ای
۲
دل نیندازم اگر تیر تو از جان گذردتا نگویند به سهمی سپر انداخته‌ای
۳
تا گشادی به تبسّم لب شیرین، ز حسدشوری اندر دل تنگ شکر انداخته‌ای
۴
آب روی تو چو از سیل سرشک است ای چشمتو چنینش ز چه رو از نظر انداخته‌ای
صفحهٔ ۱ از ۲