خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۳۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کجا باشد چو می روشن ضمیریکه دارد به ز ساغر دستگیری؟
۲
جوانی کو ننوشد بادهٔ شوقز دست نازنینی دلپذیری
۳
اگر پیری رسد آن بی ارادتورا نبود نصیب از هیچ پیری
۴
چه گویم چیست چشم دلفریبشگزین شوخی بلای بی نظیری
صفحهٔ ۱ از ۲