خلوتی با خیالی بخارایی
شمارهٔ ۳۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا ای مه اگر دیوانه گفتینمیرنجم ز تو یارانه گفتی
۲
به زلف و عارضش گفتی غم خویششبی بود و چراغ افسانه گفتی
۳
غمش گفتی درون سینهٔ ماستنشان گنج در ویرانه گفتی
۴
ز ریش دل حکایت کردی ای اشکخبرها از میان خانه گفتی
صفحهٔ ۱ از ۲